مختصرى است تأليف « عبد الرؤف مناوى » متوفى 1031 هجرى . اين كتاب مشتمل بر ده هزار حديث است كه در ضمن ده جزء تدوين شده است ، در هر جزئى هزار حديث و در هر ورقى صد حديث و در هر صفحه‌اى پنجاه حديث و در هر سطرى دو حديث به طريق رمزى ايراد شده است . « مناوى » منسوب به « منية الحصيب » از شهرهاى مصر . « الرياض النضرة » تأليف « حافظ ابو جعفر احمد بن عبد الله » مشهور به « محب طبرى » . اين كتاب براى اولين بار در مطبعهء اتحاد مصرى به طبع رسيده است . [ ريحانة الادب 3 / 477 ] مىنويسد : « ابو جعفر محب الدين احمد بن عبد الله بن محمد بن ابى بكر بن ابراهيم طبرى مكَّى » معروف به « محب طبرى » از اكابر علماى عامه قرن هفتم هجرى است كه به « شيخ الحرم » و « حافظ الحجاز » موصوف و معروف است . برخى از تأليفات او عبارتند از : « الاحكام » در حديث و « خلاصة السير در بيان احوال سيد البشر » ، « الرياض النضر فى مناقب الاصحاب العشرة » كه در قاهره چاپ شده است و « صفة حج النبىّ » و « مناقب ذى القربى » . « محب طبرى » در سال 694 هجرى در مكه وفات يافت . « ذخائر العقبى » تأليف « حافظ ابو جعفر احمد بن عبد الله » مشهور به « محب طبرى » . چاپ انتشارات مدير چاپخانه حسام الدين قدسى ، مصر ، سال 1356 هجرى . پيش از اين ذيل احوال « سيوطى » نوشتيم كه از تأليفات وى ، كتابى است به نام « ذخائر العقبى » حال آنكه « چلپى » در « كشف الظنون » جزو تأليفات « محب طبرى » نام مىبرد و براى « سيوطى » كتابى به اين نام ذكر نمىكند . آرى